rei | COMMS OPEN

rei | COMMS OPEN

21-05-2022

10:00

『#seaierustories — ROOMMATES』 Shun & Mayu

This was commissioned by atee nao @inaowrite, thank you po!

── main characters & their courses Shun Cabrera ¬ art student Mayumi 'Mayu' Deltran ¬ medtech student

── friends & their courses Niko Lagardi ¬ martial artist Akila 'Aki' Abrogar ¬ law student Kenji Espejo ¬ journalist Rayan Taguila ¬ culinary arts student

I'll start posting updates tomorrow ^^ or maybe later 👀🤭

─── start !!

01. good morning!

02.

03.

04. 25 minutes later

05.

06.

07. 🥳

─── after class.....

08. 🧐

09. 🧐(2)

10.

Wearing my emotionless face, I entered the cafeteria and look for my friend. "Mayu!" i heard a familiar voice shouted my nickname and i saw Niko waving her right hand, letting me know where she at.

Inayos ko ang pagkakasabit ng shoulder bag sa balikat ko at papunta na sana sa kaibigan ko nang may humarang sa harapan ko. "Hello miss, are you alone?" he said. I looked at his id and saw that he's a 3rd journalism student, same year with me.

I raised my gaze again but i didn't answered. I just raised a brow and waited for him to leave. He opened his mouth to say something again when someone put a hand on his shoulder. "Anong ganap?" Kenji said, Rayan is behind him.

"K-Kenji." the man stuttered, looking at Kenji but the latter just smiled at him and waited for him to answer. Pero nakikita ko na mayroong meaning sa likod ng ngiti na 'yon. 'Leave.'

Hindi na muling nagsalita ang lalaki at tila natatakot na umalis sa harapan namin. Then Kenji turned his gaze towards me and smiled, his eyes cannot be seen. "Mayu!" sabi niya at yayakapin na sana ako nang nag-umpisa na akong maglakad papunta sa kinauupuan ni Niko.

I heard Rayan comforting his boyfriend while chuckling lightly. Naupo na ako sa tabi ni Niko at tinignan ang dalawang kaibigan namin na naglalakad na papunta rito. Nagkwentuhan muna kaming apat habang inaantay ang dalawa pa naming mga kaibigan hanggang sa dumating na nga sila.

Aki volunteered to order our lunch to make up for being late. Sinabi naming ayos lang naman pero sinabi niyang siya na kaya 'di na kami tumutol. Si Shun naman ay tahimik na naupo lang at hindi na nagsalita mula kanina pa. "What's wrong?" i asked him seriously.

He just looked at me and shake his head before smiling, "Wala." I just shrugged and talked to Niko again. I saw Shun in my peripheral view started talking with the students at the other table. Kakilala niya ata ang mga iyon.

Shun laughed with them and i thought that there's really nothing wrong so i brushed it off in my mind now. "Here you go." Aki placed the large tray at the table and each one of us get our orders.

At as usual, kapag kumakain kami ay walang nagsasalita dahil tutok ang lahat ng atensyon namin sa pagkain namin. 'Food is life.' i said in my mind as i took another bite of the fried chicken I'm eating.

Kung gaano katagal naming inantay ang order namin, walang wala iyon sa oras ng pagkain namin ng mga iyon. Mga sampung minuto lang ang inabot namin sa pag-nguya, halatang mga hindi kumain almusal. Kenji burped and we all looked at him. Everyone laughed except me.

Tumingin sa akin si Kenji at sumimangot. "Kapag talaga may ibang tao na nakakakita sayo, 'di mo tinatanggal yang poker face mo." Nagkibit balikat ako at nagsalita. "Nagsalita ang ngumingiti lagi pero may pananakot ang iba."

"Luh." sabi niya at humawak sa dibdib niya sabay umaktong tila nasasaktan. "Pinagtanggol na nga kita kanina at ganiyan pa sasabihin mo." I showed a small smile at him. "You know that i can take care of myself but thank you. Gutom na ako kanina at gusto ko na rin siyang umalis +

+ para makaorder na ako." I saw him smiled and nodded his head. He knows that I'm being sincere so he accepted it. I removed my eyes at him when i remembered something. 'Ay oo nga pala.' "Guys." pagtawag ko sa kanila, kinukuha ang kanilang atensyon.

12.

13. 😤

14. ok pi

16. edi no

17.

18.

20. excuse me??

21.

22.

24. Huh

25.

26. MINE @/akila_twt🥰

27.

28.

30.

31.

33.

34.

35.

36.

37. ─── tomorrow....

39. next day later...

40. Two days before Saturday

41. It's already fridayyyy

42.

43.

44. lagoat

45.

46. shit

47.

48.

50. Thirty minutes later

51.

"Hey, make sure you buy my art materials. I didn't endure that so much pain for nothing." Shun said as he winces when he accidentally moved his right hand. "OA mo naman! Di naman ganoong kasakit yan eh." sabi ko. Tinignan niya ako ng masama.

"Oo na! Hindi naman ako tumatalikod sa pangako ko 'no. Pati excited ako sa contest mo! Sunday afternoon yun 'di ba? Buti nalang hindi sumabay sa test namin." sabi ko at iniisip na kung ano-ano ang bibilin. "Ay oo nga pala, kailan tayo bibili?" tanong ko sa kaniya.

Sinundan ko siya ng tingin ng tumayo siya at naglakad papunta sa pinto. "Now." sabi niya habang sinusuot ang sapatos gamit ang kaliwang kamay. "Huh?! Hoy, sure ka? Akala ko ba 'sobrang' sakit ng kamay mo? Baka mabinat yan." nagquote ako sa hangin at umirap.

"I can take it." he said. Buti nalang nakasuot na siya ng pang-alis na damit. Striped white t-shirt matched with maong pants. He's also wearing his white converse shoes. "Okay." sabi ko nalang at saka nag-ayos.

52.

"Shun! Teka lang! Naiiwan mo ako eh!" reklamo ko habang hinahabol siya. Ang hahaba kasi ng mga biyas nito, sana all. Huminto nga ito at inantay akong makalapit sa kaniya. "Sorry." nangingiwi niyang sabi.

"Pakibagalan po ang mga hakbang ah? 'Di po kasi ako katulad niyo na mahahaba ang mga binti." sarkastiko kong sabi. Tumawa siya saka kinuha ang kanang pulso ko at hinila sa isang art store. Pagkapasok ay pinabayaan ko siyang piliin ang mga gagamitin niya para sa contest.

Nasa harap siya ng shelf ng mga acrylic paints at tinitignan ang bawat isa. Tumabi ako kaniya habang busy siya sa kakatingin. "Huwag ka maghesitate na kunin ang mga kailangan mong gamitin. Hahampasin kita." taas kilay kong sabi sa kaniya.

"Opo." pabirong saad naman nito nang hindi ako tinitignan. "Alam mong suportado kaming lima sayo. Huwag ka magdalawang isip na magsabi sa amin ng problema mo. Hindi yung kinikimkim mo 'yun. Para saan pa at nandito kami hmp."

Nilingon naman niya ako at ngumiti habang inilalagay ang mga napiling acrylic paints sa basket na hawak ko. "Oo na. Sorry, hindi na mauulit. Alam ko naman na mahal niyo ako eh." ngisi nitong sabi. Pinalo ko naman siya sa braso kaya tumawa siya.

Pagkatapos noon ay ipinagpatuloy na namin- niya pala, ang pamimili. Bumili siya ng isang white canvas, canvas pad, different kinds of paintbrushes, color pencils, adhesive tape at marami pa. Wala na akong kaalam-alam sa ibang mga nilagay niya sa basket.

"Php 6,790 po lahat ma'am." sabi ng cashier. Nakita ko naman sa gilod ng mata ko ang pag-ngiwi niya. Natatawa naman akong inabot ang card ko saka siya nilingon. "Bakit ka napapangiwi dyan?" natatawa kong sabi.

Binuka niya ang bibig para sana magsalita pero tinikom niya rin. Naalala siguro ang sinabi ko kanina. Nagpasalamat ako doon sa cashier habang kinukuha naman ni Shun ang mga pinamili. Inagaw ko naman sa kaniya ang ilang plastic.

"Huwag mo muna gagamitin yung kanang kamay mo para hindi mamaga. Sige ka, hindi mo magamit yan sa sunday." Tumango siya at ngumit sa akin. Nginitian ko rin siya pabalik at nauna nang naglakad. "Let's go home!"

─── END

A/N: Thank you so much for reading! Sorry at ngayon lang natapos kasi nabusy ngayong week, may f2f classes kami. Thank you so much po ulit kay atee @inaowrite for commissioning me. Maraming salamat po, at sana nagustuhan niyo po yung flow🥹🫶🏼



Follow us on Twitter

to be informed of the latest developments and updates!


You can easily use to @tivitikothread bot for create more readable thread!
Donate 💲

You can keep this app free of charge by supporting 😊

for server charges...